
Αν ο θυμός ήταν άνθρωπος, θα ήταν κάπως έτσι!
Ένα μικρό, τοσοδούλη πλασματάκι που άλλοτε θα έμοιαζε πανίσχυρο και άλλοτε τόσο, μα τόσο ανίσχυρο. Δυνατό και αδύναμο συνάμα! Τον φαντάζομαι να κλαίει και να μένει μόνος του συχνά πυκνά. Να γκρινιάζει, να παραπονιέται, να κάνει μούτρα και να αισθάνεται






